Present
| je | chouine |
| tu | chouines |
| il/elle | chouine |
| nous | chouinons |
| vous | chouinez |
| ils/elles | chouinent |
to cry, to whine, to whinge; to complain, whine
An informal, mildly dismissive verb for crying or whining, very close to chialer and chigner — arrête de chouiner. Common in casual speech about children, but also used sarcastically about adults complaining over minor things.
Like chialer, chouiner carries a dismissive edge — using it about someone's genuine distress rather than petty complaining can sound unsympathetic or mocking.
Often confused with chialer.
| je | chouine |
| tu | chouines |
| il/elle | chouine |
| nous | chouinons |
| vous | chouinez |
| ils/elles | chouinent |
| je | chouinais |
| tu | chouinais |
| il/elle | chouinait |
| nous | chouinions |
| vous | chouiniez |
| ils/elles | chouinaient |
| je | chouinai |
| tu | chouinas |
| il/elle | chouina |
| nous | chouinâmes |
| vous | chouinâtes |
| ils/elles | chouinèrent |
| je | chouinerai |
| tu | chouineras |
| il/elle | chouinera |
| nous | chouinerons |
| vous | chouinerez |
| ils/elles | chouineront |
| je | chouinerais |
| tu | chouinerais |
| il/elle | chouinerait |
| nous | chouinerions |
| vous | chouineriez |
| ils/elles | chouineraient |
| je | chouine |
| tu | chouines |
| il/elle | chouine |
| nous | chouinions |
| vous | chouiniez |
| ils/elles | chouinent |
| je | chouinasse |
| tu | chouinasses |
| il/elle | chouinât |
| nous | chouinassions |
| vous | chouinassiez |
| ils/elles | chouinassent |
| tu | chouine |
| nous | chouinons |
| vous | chouinez |
| je | ai chouiné |
| tu | as chouiné |
| il/elle | a chouiné |
| nous | avons chouiné |
| vous | avez chouiné |
| ils/elles | ont chouiné |
| je | avais chouiné |
| tu | avais chouiné |
| il/elle | avait chouiné |
| nous | avions chouiné |
| vous | aviez chouiné |
| ils/elles | avaient chouiné |
| je | eus chouiné |
| tu | eus chouiné |
| il/elle | eut chouiné |
| nous | eûmes chouiné |
| vous | eûtes chouiné |
| ils/elles | eurent chouiné |
| je | aurai chouiné |
| tu | auras chouiné |
| il/elle | aura chouiné |
| nous | aurons chouiné |
| vous | aurez chouiné |
| ils/elles | auront chouiné |
| je | aurais chouiné |
| tu | aurais chouiné |
| il/elle | aurait chouiné |
| nous | aurions chouiné |
| vous | auriez chouiné |
| ils/elles | auraient chouiné |
| je | aie chouiné |
| tu | aies chouiné |
| il/elle | ait chouiné |
| nous | ayons chouiné |
| vous | ayez chouiné |
| ils/elles | aient chouiné |
| je | eusse chouiné |
| tu | eusses chouiné |
| il/elle | eût chouiné |
| nous | eussions chouiné |
| vous | eussiez chouiné |
| ils/elles | eussent chouiné |
| tu | aie chouiné |
| nous | ayons chouiné |
| vous | ayez chouiné |
| chouinant |
| chouiné |
| chouiner |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"chouiner" means "to cry, to whine, to whinge; to complain, whine".
The present of "chouiner" is: je chouine, tu chouines, il/elle chouine, nous chouinons, vous chouinez, ils/elles chouinent.
The passé composé of "chouiner" is: je ai chouiné, tu as chouiné, il/elle a chouiné, nous avons chouiné, vous avez chouiné, ils/elles ont chouiné.
The imperative of "chouiner" is: tu chouine, nous chouinons, vous chouinez.