Present (presente)
| yo | consuelo |
| tú | consuelas |
| él/ella | consuela |
| nosotros | consolamos |
| vosotros | consoláis |
| ellos/ellas | consuelan |
to console
To console or comfort someone who is upset or grieving ("la consolé después del funeral"). It focuses specifically on easing someone's sadness, distinct from apoyar (support in a broader, ongoing sense) or animar (to cheer someone up/encourage).
Confused with animar — consolar is for genuine grief or sadness (comforting), while animar is for lifting someone's mood or encouraging them before a challenge; they aren't interchangeable.
Often confused with animar.
| yo | consuelo |
| tú | consuelas |
| él/ella | consuela |
| nosotros | consolamos |
| vosotros | consoláis |
| ellos/ellas | consuelan |
| yo | consolaba |
| tú | consolabas |
| él/ella | consolaba |
| nosotros | consolábamos |
| vosotros | consolabais |
| ellos/ellas | consolaban |
| yo | consolé |
| tú | consolaste |
| él/ella | consoló |
| nosotros | consolamos |
| vosotros | consolasteis |
| ellos/ellas | consolaron |
| yo | consolaré |
| tú | consolarás |
| él/ella | consolará |
| nosotros | consolaremos |
| vosotros | consolaréis |
| ellos/ellas | consolarán |
| yo | consolaría |
| tú | consolarías |
| él/ella | consolaría |
| nosotros | consolaríamos |
| vosotros | consolaríais |
| ellos/ellas | consolarían |
| yo | consuele |
| tú | consueles |
| él/ella | consuele |
| nosotros | consolemos |
| vosotros | consoléis |
| ellos/ellas | consuelen |
| yo | consolara |
| tú | consolaras |
| él/ella | consolara |
| nosotros | consoláramos |
| vosotros | consolarais |
| ellos/ellas | consolaran |
| tú | consuela |
| nosotros | consolemos |
| vosotros | consolad |
| yo | he consolado |
| tú | has consolado |
| él/ella | ha consolado |
| nosotros | hemos consolado |
| vosotros | habéis consolado |
| ellos/ellas | han consolado |
| yo | había consolado |
| tú | habías consolado |
| él/ella | había consolado |
| nosotros | habíamos consolado |
| vosotros | habíais consolado |
| ellos/ellas | habían consolado |
| yo | hube consolado |
| tú | hubiste consolado |
| él/ella | hubo consolado |
| nosotros | hubimos consolado |
| vosotros | hubisteis consolado |
| ellos/ellas | hubieron consolado |
| yo | habré consolado |
| tú | habrás consolado |
| él/ella | habrá consolado |
| nosotros | habremos consolado |
| vosotros | habréis consolado |
| ellos/ellas | habrán consolado |
| yo | habría consolado |
| tú | habrías consolado |
| él/ella | habría consolado |
| nosotros | habríamos consolado |
| vosotros | habríais consolado |
| ellos/ellas | habrían consolado |
| yo | haya consolado |
| tú | hayas consolado |
| él/ella | haya consolado |
| nosotros | hayamos consolado |
| vosotros | hayáis consolado |
| ellos/ellas | hayan consolado |
| yo | hubiera consolado |
| tú | hubieras consolado |
| él/ella | hubiera consolado |
| nosotros | hubiéramos consolado |
| vosotros | hubierais consolado |
| ellos/ellas | hubieran consolado |
| consolando |
| consolado |
| consolar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"consolar" means "to console".
The present (presente) of "consolar" is: yo consuelo, tú consuelas, él/ella consuela, nosotros consolamos, vosotros consoláis, ellos/ellas consuelan.
The pretérito perfecto compuesto of "consolar" is: yo he consolado, tú has consolado, él/ella ha consolado, nosotros hemos consolado, vosotros habéis consolado, ellos/ellas han consolado.
The imperative (imperativo) of "consolar" is: tú consuela, nosotros consolemos, vosotros consolad.