Present (presente)
| yo | conhorto |
| tú | conhortas |
| él/ella | conhorta |
| nosotros | conhortamos |
| vosotros | conhortáis |
| ellos/ellas | conhortan |
to console; to cheer up; to cheer
Obsolete medieval Spanish (also spelled conortar), meaning to encourage or console. It survives today only in editions and studies of Old Spanish literature, most famously the Cantar de Mio Cid.
Entirely obsolete — a learner will never need to produce it; modern Spanish uses confortar or consolar instead.
Often confused with confortar.
| yo | conhorto |
| tú | conhortas |
| él/ella | conhorta |
| nosotros | conhortamos |
| vosotros | conhortáis |
| ellos/ellas | conhortan |
| yo | conhortaba |
| tú | conhortabas |
| él/ella | conhortaba |
| nosotros | conhortábamos |
| vosotros | conhortabais |
| ellos/ellas | conhortaban |
| yo | conhorté |
| tú | conhortaste |
| él/ella | conhortó |
| nosotros | conhortamos |
| vosotros | conhortasteis |
| ellos/ellas | conhortaron |
| yo | conhortaré |
| tú | conhortarás |
| él/ella | conhortará |
| nosotros | conhortaremos |
| vosotros | conhortaréis |
| ellos/ellas | conhortarán |
| yo | conhortaría |
| tú | conhortarías |
| él/ella | conhortaría |
| nosotros | conhortaríamos |
| vosotros | conhortaríais |
| ellos/ellas | conhortarían |
| yo | conhorte |
| tú | conhortes |
| él/ella | conhorte |
| nosotros | conhortemos |
| vosotros | conhortéis |
| ellos/ellas | conhorten |
| yo | conhortara |
| tú | conhortaras |
| él/ella | conhortara |
| nosotros | conhortáramos |
| vosotros | conhortarais |
| ellos/ellas | conhortaran |
| tú | conhorta |
| nosotros | conhortemos |
| vosotros | conhortad |
| yo | he conhortado |
| tú | has conhortado |
| él/ella | ha conhortado |
| nosotros | hemos conhortado |
| vosotros | habéis conhortado |
| ellos/ellas | han conhortado |
| yo | había conhortado |
| tú | habías conhortado |
| él/ella | había conhortado |
| nosotros | habíamos conhortado |
| vosotros | habíais conhortado |
| ellos/ellas | habían conhortado |
| yo | hube conhortado |
| tú | hubiste conhortado |
| él/ella | hubo conhortado |
| nosotros | hubimos conhortado |
| vosotros | hubisteis conhortado |
| ellos/ellas | hubieron conhortado |
| yo | habré conhortado |
| tú | habrás conhortado |
| él/ella | habrá conhortado |
| nosotros | habremos conhortado |
| vosotros | habréis conhortado |
| ellos/ellas | habrán conhortado |
| yo | habría conhortado |
| tú | habrías conhortado |
| él/ella | habría conhortado |
| nosotros | habríamos conhortado |
| vosotros | habríais conhortado |
| ellos/ellas | habrían conhortado |
| yo | haya conhortado |
| tú | hayas conhortado |
| él/ella | haya conhortado |
| nosotros | hayamos conhortado |
| vosotros | hayáis conhortado |
| ellos/ellas | hayan conhortado |
| yo | hubiera conhortado |
| tú | hubieras conhortado |
| él/ella | hubiera conhortado |
| nosotros | hubiéramos conhortado |
| vosotros | hubierais conhortado |
| ellos/ellas | hubieran conhortado |
| conhortando |
| conhortado |
| conhortar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"conhortar" means "to console; to cheer up; to cheer".
The present (presente) of "conhortar" is: yo conhorto, tú conhortas, él/ella conhorta, nosotros conhortamos, vosotros conhortáis, ellos/ellas conhortan.
The pretérito perfecto compuesto of "conhortar" is: yo he conhortado, tú has conhortado, él/ella ha conhortado, nosotros hemos conhortado, vosotros habéis conhortado, ellos/ellas han conhortado.
The imperative (imperativo) of "conhortar" is: tú conhorta, nosotros conhortemos, vosotros conhortad.