Present (presente)
| yo | atreguo |
| tú | atreguas |
| él/ella | atregua |
| nosotros | atreguamos |
| vosotros | atreguáis |
| ellos/ellas | atreguan |
to form or grant a truce
An archaic verb meaning to grant a tregua (truce) or brief respite to an enemy or a hardship — largely confined to old chronicles and literary Spanish today. Modern speech just uses dar tregua a.
Using atreguar in modern conversation expecting to be understood naturally — it reads as archaic or literary; dar tregua a is what a contemporary speaker actually says.
| yo | atreguo |
| tú | atreguas |
| él/ella | atregua |
| nosotros | atreguamos |
| vosotros | atreguáis |
| ellos/ellas | atreguan |
| yo | atreguaba |
| tú | atreguabas |
| él/ella | atreguaba |
| nosotros | atreguábamos |
| vosotros | atreguabais |
| ellos/ellas | atreguaban |
| yo | atregüé |
| tú | atreguaste |
| él/ella | atreguó |
| nosotros | atreguamos |
| vosotros | atreguasteis |
| ellos/ellas | atreguaron |
| yo | atreguaré |
| tú | atreguarás |
| él/ella | atreguará |
| nosotros | atreguaremos |
| vosotros | atreguaréis |
| ellos/ellas | atreguarán |
| yo | atreguaría |
| tú | atreguarías |
| él/ella | atreguaría |
| nosotros | atreguaríamos |
| vosotros | atreguaríais |
| ellos/ellas | atreguarían |
| yo | atregüe |
| tú | atregües |
| él/ella | atregüe |
| nosotros | atregüemos |
| vosotros | atregüéis |
| ellos/ellas | atregüen |
| yo | atreguara |
| tú | atreguaras |
| él/ella | atreguara |
| nosotros | atreguáramos |
| vosotros | atreguarais |
| ellos/ellas | atreguaran |
| tú | atregua |
| nosotros | atregüemos |
| vosotros | atreguad |
| yo | he atreguado |
| tú | has atreguado |
| él/ella | ha atreguado |
| nosotros | hemos atreguado |
| vosotros | habéis atreguado |
| ellos/ellas | han atreguado |
| yo | había atreguado |
| tú | habías atreguado |
| él/ella | había atreguado |
| nosotros | habíamos atreguado |
| vosotros | habíais atreguado |
| ellos/ellas | habían atreguado |
| yo | hube atreguado |
| tú | hubiste atreguado |
| él/ella | hubo atreguado |
| nosotros | hubimos atreguado |
| vosotros | hubisteis atreguado |
| ellos/ellas | hubieron atreguado |
| yo | habré atreguado |
| tú | habrás atreguado |
| él/ella | habrá atreguado |
| nosotros | habremos atreguado |
| vosotros | habréis atreguado |
| ellos/ellas | habrán atreguado |
| yo | habría atreguado |
| tú | habrías atreguado |
| él/ella | habría atreguado |
| nosotros | habríamos atreguado |
| vosotros | habríais atreguado |
| ellos/ellas | habrían atreguado |
| yo | haya atreguado |
| tú | hayas atreguado |
| él/ella | haya atreguado |
| nosotros | hayamos atreguado |
| vosotros | hayáis atreguado |
| ellos/ellas | hayan atreguado |
| yo | hubiera atreguado |
| tú | hubieras atreguado |
| él/ella | hubiera atreguado |
| nosotros | hubiéramos atreguado |
| vosotros | hubierais atreguado |
| ellos/ellas | hubieran atreguado |
| atreguando |
| atreguado |
| atreguar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"atreguar" means "to form or grant a truce".
The present (presente) of "atreguar" is: yo atreguo, tú atreguas, él/ella atregua, nosotros atreguamos, vosotros atreguáis, ellos/ellas atreguan.
The pretérito perfecto compuesto of "atreguar" is: yo he atreguado, tú has atreguado, él/ella ha atreguado, nosotros hemos atreguado, vosotros habéis atreguado, ellos/ellas han atreguado.
The imperative (imperativo) of "atreguar" is: tú atregua, nosotros atregüemos, vosotros atreguad.