Present (presente)
| yo | asesto |
| tú | asestas |
| él/ella | asesta |
| nosotros | asestamos |
| vosotros | asestáis |
| ellos/ellas | asestan |
to aim (to direct or point a weapon); to shoot
A somewhat formal verb meaning to deal or land a blow — used almost exclusively with golpe and its relatives: asestar un golpe, asestar una puñalada, asestar un tiro. It's common in journalism and narrative prose describing an attack.
Trying to use asestar without an object like golpe, puñalada, or tiro — it's almost always paired with a noun naming the specific blow or strike; on its own it sounds incomplete to native speakers.
| yo | asesto |
| tú | asestas |
| él/ella | asesta |
| nosotros | asestamos |
| vosotros | asestáis |
| ellos/ellas | asestan |
| yo | asestaba |
| tú | asestabas |
| él/ella | asestaba |
| nosotros | asestábamos |
| vosotros | asestabais |
| ellos/ellas | asestaban |
| yo | asesté |
| tú | asestaste |
| él/ella | asestó |
| nosotros | asestamos |
| vosotros | asestasteis |
| ellos/ellas | asestaron |
| yo | asestaré |
| tú | asestarás |
| él/ella | asestará |
| nosotros | asestaremos |
| vosotros | asestaréis |
| ellos/ellas | asestarán |
| yo | asestaría |
| tú | asestarías |
| él/ella | asestaría |
| nosotros | asestaríamos |
| vosotros | asestaríais |
| ellos/ellas | asestarían |
| yo | aseste |
| tú | asestes |
| él/ella | aseste |
| nosotros | asestemos |
| vosotros | asestéis |
| ellos/ellas | asesten |
| yo | asestara |
| tú | asestaras |
| él/ella | asestara |
| nosotros | asestáramos |
| vosotros | asestarais |
| ellos/ellas | asestaran |
| tú | asesta |
| nosotros | asestemos |
| vosotros | asestad |
| yo | he asestado |
| tú | has asestado |
| él/ella | ha asestado |
| nosotros | hemos asestado |
| vosotros | habéis asestado |
| ellos/ellas | han asestado |
| yo | había asestado |
| tú | habías asestado |
| él/ella | había asestado |
| nosotros | habíamos asestado |
| vosotros | habíais asestado |
| ellos/ellas | habían asestado |
| yo | hube asestado |
| tú | hubiste asestado |
| él/ella | hubo asestado |
| nosotros | hubimos asestado |
| vosotros | hubisteis asestado |
| ellos/ellas | hubieron asestado |
| yo | habré asestado |
| tú | habrás asestado |
| él/ella | habrá asestado |
| nosotros | habremos asestado |
| vosotros | habréis asestado |
| ellos/ellas | habrán asestado |
| yo | habría asestado |
| tú | habrías asestado |
| él/ella | habría asestado |
| nosotros | habríamos asestado |
| vosotros | habríais asestado |
| ellos/ellas | habrían asestado |
| yo | haya asestado |
| tú | hayas asestado |
| él/ella | haya asestado |
| nosotros | hayamos asestado |
| vosotros | hayáis asestado |
| ellos/ellas | hayan asestado |
| yo | hubiera asestado |
| tú | hubieras asestado |
| él/ella | hubiera asestado |
| nosotros | hubiéramos asestado |
| vosotros | hubierais asestado |
| ellos/ellas | hubieran asestado |
| asestando |
| asestado |
| asestar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"asestar" means "to aim (to direct or point a weapon); to shoot".
The present (presente) of "asestar" is: yo asesto, tú asestas, él/ella asesta, nosotros asestamos, vosotros asestáis, ellos/ellas asestan.
The pretérito perfecto compuesto of "asestar" is: yo he asestado, tú has asestado, él/ella ha asestado, nosotros hemos asestado, vosotros habéis asestado, ellos/ellas han asestado.
The imperative (imperativo) of "asestar" is: tú asesta, nosotros asestemos, vosotros asestad.