Present (presente)
| yo | aparento |
| tú | aparentas |
| él/ella | aparenta |
| nosotros | aparentamos |
| vosotros | aparentáis |
| ellos/ellas | aparentan |
to pretend, feign, front; to appear, seem
To feign or put on an appearance — pretending to feel or be something you're not (aparentar tranquilidad) — and, separately, to look a certain age (aparenta treinta años aunque tiene cuarenta). Both senses share the core idea of outward appearance versus reality.
Reading aparentar as neutral "to seem" — it usually carries a whiff of pretense or putting on a front, closer to "to feign" than to the more neutral parecer.
Often confused with parecer.
| yo | aparento |
| tú | aparentas |
| él/ella | aparenta |
| nosotros | aparentamos |
| vosotros | aparentáis |
| ellos/ellas | aparentan |
| yo | aparentaba |
| tú | aparentabas |
| él/ella | aparentaba |
| nosotros | aparentábamos |
| vosotros | aparentabais |
| ellos/ellas | aparentaban |
| yo | aparenté |
| tú | aparentaste |
| él/ella | aparentó |
| nosotros | aparentamos |
| vosotros | aparentasteis |
| ellos/ellas | aparentaron |
| yo | aparentaré |
| tú | aparentarás |
| él/ella | aparentará |
| nosotros | aparentaremos |
| vosotros | aparentaréis |
| ellos/ellas | aparentarán |
| yo | aparentaría |
| tú | aparentarías |
| él/ella | aparentaría |
| nosotros | aparentaríamos |
| vosotros | aparentaríais |
| ellos/ellas | aparentarían |
| yo | aparente |
| tú | aparentes |
| él/ella | aparente |
| nosotros | aparentemos |
| vosotros | aparentéis |
| ellos/ellas | aparenten |
| yo | aparentara |
| tú | aparentaras |
| él/ella | aparentara |
| nosotros | aparentáramos |
| vosotros | aparentarais |
| ellos/ellas | aparentaran |
| tú | aparenta |
| nosotros | aparentemos |
| vosotros | aparentad |
| yo | he aparentado |
| tú | has aparentado |
| él/ella | ha aparentado |
| nosotros | hemos aparentado |
| vosotros | habéis aparentado |
| ellos/ellas | han aparentado |
| yo | había aparentado |
| tú | habías aparentado |
| él/ella | había aparentado |
| nosotros | habíamos aparentado |
| vosotros | habíais aparentado |
| ellos/ellas | habían aparentado |
| yo | hube aparentado |
| tú | hubiste aparentado |
| él/ella | hubo aparentado |
| nosotros | hubimos aparentado |
| vosotros | hubisteis aparentado |
| ellos/ellas | hubieron aparentado |
| yo | habré aparentado |
| tú | habrás aparentado |
| él/ella | habrá aparentado |
| nosotros | habremos aparentado |
| vosotros | habréis aparentado |
| ellos/ellas | habrán aparentado |
| yo | habría aparentado |
| tú | habrías aparentado |
| él/ella | habría aparentado |
| nosotros | habríamos aparentado |
| vosotros | habríais aparentado |
| ellos/ellas | habrían aparentado |
| yo | haya aparentado |
| tú | hayas aparentado |
| él/ella | haya aparentado |
| nosotros | hayamos aparentado |
| vosotros | hayáis aparentado |
| ellos/ellas | hayan aparentado |
| yo | hubiera aparentado |
| tú | hubieras aparentado |
| él/ella | hubiera aparentado |
| nosotros | hubiéramos aparentado |
| vosotros | hubierais aparentado |
| ellos/ellas | hubieran aparentado |
| aparentando |
| aparentado |
| aparentar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"aparentar" means "to pretend, feign, front; to appear, seem".
The present (presente) of "aparentar" is: yo aparento, tú aparentas, él/ella aparenta, nosotros aparentamos, vosotros aparentáis, ellos/ellas aparentan.
The pretérito perfecto compuesto of "aparentar" is: yo he aparentado, tú has aparentado, él/ella ha aparentado, nosotros hemos aparentado, vosotros habéis aparentado, ellos/ellas han aparentado.
The imperative (imperativo) of "aparentar" is: tú aparenta, nosotros aparentemos, vosotros aparentad.