Present (presente)
| yo | acrimino |
| tú | acriminas |
| él/ella | acrimina |
| nosotros | acriminamos |
| vosotros | acrimináis |
| ellos/ellas | acriminan |
to incriminate
A formal, somewhat old-fashioned synonym of incriminar, meaning to accuse or incriminate someone of a crime. In modern Spanish, incriminar is by far the more common choice in both legal and everyday contexts.
Using acriminar in ordinary writing — incriminar is what modern Spanish actually uses; acriminar reads as archaic or overly formal legal language.
Often confused with incriminar.
| yo | acrimino |
| tú | acriminas |
| él/ella | acrimina |
| nosotros | acriminamos |
| vosotros | acrimináis |
| ellos/ellas | acriminan |
| yo | acriminaba |
| tú | acriminabas |
| él/ella | acriminaba |
| nosotros | acriminábamos |
| vosotros | acriminabais |
| ellos/ellas | acriminaban |
| yo | acriminé |
| tú | acriminaste |
| él/ella | acriminó |
| nosotros | acriminamos |
| vosotros | acriminasteis |
| ellos/ellas | acriminaron |
| yo | acriminaré |
| tú | acriminarás |
| él/ella | acriminará |
| nosotros | acriminaremos |
| vosotros | acriminaréis |
| ellos/ellas | acriminarán |
| yo | acriminaría |
| tú | acriminarías |
| él/ella | acriminaría |
| nosotros | acriminaríamos |
| vosotros | acriminaríais |
| ellos/ellas | acriminarían |
| yo | acrimine |
| tú | acrimines |
| él/ella | acrimine |
| nosotros | acriminemos |
| vosotros | acriminéis |
| ellos/ellas | acriminen |
| yo | acriminara |
| tú | acriminaras |
| él/ella | acriminara |
| nosotros | acrimináramos |
| vosotros | acriminarais |
| ellos/ellas | acriminaran |
| tú | acrimina |
| nosotros | acriminemos |
| vosotros | acriminad |
| yo | he acriminado |
| tú | has acriminado |
| él/ella | ha acriminado |
| nosotros | hemos acriminado |
| vosotros | habéis acriminado |
| ellos/ellas | han acriminado |
| yo | había acriminado |
| tú | habías acriminado |
| él/ella | había acriminado |
| nosotros | habíamos acriminado |
| vosotros | habíais acriminado |
| ellos/ellas | habían acriminado |
| yo | hube acriminado |
| tú | hubiste acriminado |
| él/ella | hubo acriminado |
| nosotros | hubimos acriminado |
| vosotros | hubisteis acriminado |
| ellos/ellas | hubieron acriminado |
| yo | habré acriminado |
| tú | habrás acriminado |
| él/ella | habrá acriminado |
| nosotros | habremos acriminado |
| vosotros | habréis acriminado |
| ellos/ellas | habrán acriminado |
| yo | habría acriminado |
| tú | habrías acriminado |
| él/ella | habría acriminado |
| nosotros | habríamos acriminado |
| vosotros | habríais acriminado |
| ellos/ellas | habrían acriminado |
| yo | haya acriminado |
| tú | hayas acriminado |
| él/ella | haya acriminado |
| nosotros | hayamos acriminado |
| vosotros | hayáis acriminado |
| ellos/ellas | hayan acriminado |
| yo | hubiera acriminado |
| tú | hubieras acriminado |
| él/ella | hubiera acriminado |
| nosotros | hubiéramos acriminado |
| vosotros | hubierais acriminado |
| ellos/ellas | hubieran acriminado |
| acriminando |
| acriminado |
| acriminar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"acriminar" means "to incriminate".
The present (presente) of "acriminar" is: yo acrimino, tú acriminas, él/ella acrimina, nosotros acriminamos, vosotros acrimináis, ellos/ellas acriminan.
The pretérito perfecto compuesto of "acriminar" is: yo he acriminado, tú has acriminado, él/ella ha acriminado, nosotros hemos acriminado, vosotros habéis acriminado, ellos/ellas han acriminado.
The imperative (imperativo) of "acriminar" is: tú acrimina, nosotros acriminemos, vosotros acriminad.