Present
| je | congédie |
| tu | congédies |
| il/elle | congédie |
| nous | congédions |
| vous | congédiez |
| ils/elles | congédient |
to lay off, dismiss
Congédier is a formal, somewhat literary way to say to dismiss or let go — an employer congédie an employee (congédier un salarié), or, in an older sense, a host congédie a visitor by sending them away. Everyday French reaches for renvoyer or licencier instead.
Congédier sounds notably more formal and literary than the everyday licencier or renvoyer — using it in casual conversation about losing a job would sound stilted, like a legal document.
Often confused with licencier.
| je | congédie |
| tu | congédies |
| il/elle | congédie |
| nous | congédions |
| vous | congédiez |
| ils/elles | congédient |
| je | congédiais |
| tu | congédiais |
| il/elle | congédiait |
| nous | congédiions |
| vous | congédiiez |
| ils/elles | congédiaient |
| je | congédiai |
| tu | congédias |
| il/elle | congédia |
| nous | congédiâmes |
| vous | congédiâtes |
| ils/elles | congédièrent |
| je | congédierai |
| tu | congédieras |
| il/elle | congédiera |
| nous | congédierons |
| vous | congédierez |
| ils/elles | congédieront |
| je | congédierais |
| tu | congédierais |
| il/elle | congédierait |
| nous | congédierions |
| vous | congédieriez |
| ils/elles | congédieraient |
| je | congédie |
| tu | congédies |
| il/elle | congédie |
| nous | congédiions |
| vous | congédiiez |
| ils/elles | congédient |
| je | congédiasse |
| tu | congédiasses |
| il/elle | congédiât |
| nous | congédiassions |
| vous | congédiassiez |
| ils/elles | congédiassent |
| tu | congédie |
| nous | congédions |
| vous | congédiez |
| je | ai congédié |
| tu | as congédié |
| il/elle | a congédié |
| nous | avons congédié |
| vous | avez congédié |
| ils/elles | ont congédié |
| je | avais congédié |
| tu | avais congédié |
| il/elle | avait congédié |
| nous | avions congédié |
| vous | aviez congédié |
| ils/elles | avaient congédié |
| je | eus congédié |
| tu | eus congédié |
| il/elle | eut congédié |
| nous | eûmes congédié |
| vous | eûtes congédié |
| ils/elles | eurent congédié |
| je | aurai congédié |
| tu | auras congédié |
| il/elle | aura congédié |
| nous | aurons congédié |
| vous | aurez congédié |
| ils/elles | auront congédié |
| je | aurais congédié |
| tu | aurais congédié |
| il/elle | aurait congédié |
| nous | aurions congédié |
| vous | auriez congédié |
| ils/elles | auraient congédié |
| je | aie congédié |
| tu | aies congédié |
| il/elle | ait congédié |
| nous | ayons congédié |
| vous | ayez congédié |
| ils/elles | aient congédié |
| je | eusse congédié |
| tu | eusses congédié |
| il/elle | eût congédié |
| nous | eussions congédié |
| vous | eussiez congédié |
| ils/elles | eussent congédié |
| tu | aie congédié |
| nous | ayons congédié |
| vous | ayez congédié |
| congédiant |
| congédié |
| congédier |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"congédier" means "to lay off, dismiss".
The present of "congédier" is: je congédie, tu congédies, il/elle congédie, nous congédions, vous congédiez, ils/elles congédient.
The passé composé of "congédier" is: je ai congédié, tu as congédié, il/elle a congédié, nous avons congédié, vous avez congédié, ils/elles ont congédié.
The imperative of "congédier" is: tu congédie, nous congédions, vous congédiez.